Een organisatie is nooit af…

Stel: je wil de fundamenten van je organisatie veranderen om sterker en wendbaarder te staan in de hypervanalles wereld van vandaag. Of je wil als scale-up, groei-KMO, betere organisatie keuzes maken.

Dan moet je volhouden. Geduld hebben, ruimte geven aan mensen en teams om zich aan te passen. Handelen, experimenteren, fouten maken, bijsturen. En als het wat schuurt, als het niet onmiddellijk leidt tot betere resultaten, niet terugrennen naar wat vroeger was, naar de comfortzone. Evolueren naar een menselijke, wendbare en performante organisatie waarin mensen graag werken, zichzelf kunnen zijn, zich kunnen ontwikkelen en intrinsiek gemotiveerd bijdragen aan het kerndoel van de organisatie - het vraagt permanente zorg. Een organisatie is nooit helemaal af: je bent best steeds bezig met alignering, structuur, culture design, leiderschap, awareness, kennisopbouw, coaching, walk the talk.

In enkele gesprekken met ervaringsdeskundigen vorige week bleek opnieuw: het vraagt tijd, geduld, hard werk. De aandacht laten verslappen heeft gevolgen:

👉Er ontstaan terug silo’s en interne concurrentie

👉Ego’s gaan terug domineren en worden belangrijker dan het team

👉Autoriteit kristalliseert zich terug rond een selecte groep

👉Transparantie neemt af; kennis wordt terug het voorrecht van sommigen

👉Top-down komt terug; bottom-up vervaagt

👉Psychologische veiligheid neemt af, stemmen verstommen terug, je vaart blind

👉Managen wordt belangrijker dan leiden

👉Controle gaat terug voor op vertrouwen.

Klassieke organisatiereflexen, geënt op het 20ste eeuwse management paradigma; het is niet altijd makkelijk ze van je af te schudden. Sommigen krijgen dan zo'n Corleone gevoel... "Just when I thought I was out, they pull me back in.” 💣