HR, I love you…

HR, I love you…
Photo by Tim Marshall / Unsplash

Welke dag beter dan 14 februari om nog eens mijn liefde te verklaren, en aan wie beter dan al die schitterende mensen die actief zijn in de HR wereld… so here we go: HR… I love you!

Wie mij vraagt wat ik doe in het leven krijgt een hele uitleg (sorry, een multipassionate als ik krijgt het niet gezegd in twee woorden), maar steeds komen “HR”, “people”, “organisatie”, erin voor. “Koersfiets” ook, maar dit terzijde. Ja, ik ben gedreven door mensen en organisaties, mensen in organisaties en hoe die organisaties omgaan met hun mensen. Gedreven door de organisatie van werk, de structuur, de cultuur en het leiderschap. De technologie die jullie daarbij helpt. En hoe duurzamer dat allemaal loopt (ttz met zo weinig mogelijk human waste), hoe liever ik het heb. In de HR wereld vind ik hopen gelijkgestemden, mensen die worstelen met serieuze uitdagingen in hun organisatie, die los willen komen van een klassieke invulling van hun rollen, die impact willen hebben.

De liefde is… niet altijd wederzijds. Ik herinner me 1997, een sollicitatie bij een Belgische grootbank, waar kandidaten als slaven in het oude Rome tegen elkaar werden uitgespeeld in een, weliswaar sjieke, met hout gelambriseerde arena, om nadien afgekraakt te worden door een batterij leeuwinnen, pardon recruitment-dames, die ergens in een handboek hadden gelezen dat het zo moest geschieden. Als waren ze keizerinnen deden ze hun duim naar beneden. Toegegeven, mijn kater, na een nacht werken in mijn studentencafé, hielp niet echt, maar de arrogantie van de potentiële werkgever was zo stuitend dat ik recht stond en zei dat ik er voor geen geld ter wereld wilde werken. Dat was het tijdperk dat je sollicitanten nog mocht afbreken. Veel is veranderd sindsdien, gelukkig.

De liefde is niet altijd wederzijds, nee. Geef toe… soms zijn jullie toch een beetje een gesloten clubje, niet? Playing hard to get? Een in-crowd. Ik ben zelf niet geboren en getogen in HR. Nee, geen diploma arbeids- en organisatiepsychologie. Geen pad van payroll, hr officer, recruiter, hrbp, hr manager, HRD, … Nee ik kom uit de loopgraven, de “business”, de delivery, de projecten. Zo’n mooie HR pedigree heb ik niet… Via zijwegen kwam ik bij jullie aangewaaid: HR tech, project management, organisatie transformatie, coaching, cultuur design, organisatie design, "building effective teams in the #fow" noem ik het graag. Dus als ik jullie deur wil open duwen, mezelf als breed generalist, als bruggenbouwer met de business aan jullie wil verkopen, volgt er wel eens een afwijzing. Dan sta ik wat beteuterd te kijken, zo nog net niet met een pruillip. Nee, sorry, die payroll, dat heb ik zelf nooit gedaan. Nee, die arbeidswetgeving ken ik niet van buiten. Nee, dat competentiegericht interviewen… ook geen meester in. Die stapels HR handboeken, nee sorry, ik heb ze niet allemaal gelezen. Nee, mijn geloofwaardigheid moet komen van mijn ervaring in HR tech projecten, organisatietransformatie en nieuwe manieren van werken, organiseren, leiden.

In mijn liefde voor HR zit ook een beetje... compassie. Want wat hebben jullie het zwaar te verduren zeg. Soms beladen met alle zonden van Israël. Vechtend voor een plaats aan de directietafel. Of gereduceerd tot “PZ”. Geconfronteerd met weer eens een berg aan administratieve verplichtingen, opgelegd door de politiek en verpakt als “arbeidsdeal”. Dan gaat jullie energie weer eens verloren aan wettelijk gedoe dat voor werknemers niks opbrengt. Energie die beter zou stromen naar de employee experience, de betrokkenheid van medewerkers, jullie klanten! Niet moeilijk dat employee engagement in HR teams laag is, het burnout cijfer hoog. Alle uitdagingen komen op jullie hoop terecht, van de Belgische administratieve rompslomp tot flex income, mobiliteitsbudgetten, duizenden en duizenden policies, DEI, ESG, leiderschap, welzijn, waardering, sinterklaasfeesten met roetpieten. Soms verstoppen jullie je ook wel een beetje he, achter de regels, de policies, de "Jama's"... (Jama dat gaat niet, Jama dat mag niet,...). Ik begrijp dat.

En toch… verklaar ik u vandaag mijn liefde. Want… in wat een wondere wereld zitten jullie zeg! Om te beginnen: jullie technologie. Cloud, talent management software, tools die AI-gewijs skills gaan mappen, self service, Netflix-style learning platformen… jullie zijn een tech katalysator tot en mét. Ten tweede: de diversiteit van jullie opdracht, met name de core HR (comp & ben, reward, time, …), de talent management processen errond (learning, recruiting, onboarding, performance,…), en nog eens daarrond, als buitenste schil, jullie potentiële impact en faciliterende rol in cultuur, structuur, leiderschap, autonomie, persoonlijke ontwikkeling, zingeving. Jullie zijn the builders of teams, the guardians of values, the architects of engagement, the future of work, de draaischijf voor verandering. Jullie business, jullie purpose is "people succes". Heerlijk.

Dus bij deze… mijn liefde, mijn adoratie. Mijn helpende hand, gisteren en vandaag al, morgen nog steeds. En mijn wens: dat iedereen in jullie organisaties die liefde voor jullie mag voelen. En dat jullie deur wagenwijd open mag staan om die liefde te ontvangen.

Happy Valentine, HR!